Opnieuw opstarten, hoe doe je dat? Van oud naar nieuw. Ik hang er nog ergens tussenin.
Het afgelopen jaar was intens en veel, zowel zakelijk als privé. Het lijkt alsof het steeds sneller gaat, de tijd. En dat er steeds minder ruimte is om het allemaal te verwerken. Het jaar is omgevlogen en daar staat het volgende alweer voor de deur. En daar ben ik nog niet helemaal.
Want ineens stond de tijd stil. Als vanzelf verdween al het andere naar de achtergrond.
Want precies een week voor kerst is mijn dierbare oude vader, na een kort ziekbed, overleden. Vlak voor kerst op 24 december hebben we afscheid genomen van hem. Omringd door familie en vrienden hebben we hem herdacht, precies zoals hij in het leven stond.
Met een gulle lach en warme tranen.
Ik kijk er dankbaar en liefdevol op terug.
Heel verdrietig, onwerkelijk dat hij er niet meer is en ook goed zo.
Ik ben nog aan het verteren, aan het verwerken van alles wat was. En het was veel, dat kan ik voelen in mijn lijf; ik ben nog moe en mijn rug is niet blij. Mijn hoofd loopt snel over, en er komt nog weinig uit mijn handen. Verdriet komt en gaat, in golfjes. En ook dankbaarheid en vreugde als ik terugdenk aan de mooie herinneringen.
Dus het gaat. Stap voor stap. Door te vertragen, met de aandacht naar binnen, alleen te zijn en te delen. Te huilen en met een dekentje op de bank gewoon maar wat te niksen. Veel te slapen en de natuur in te gaan. Door de liefde en steun van de mensen om me heen te voelen.
‘Maak het licht’, stond op een kaartje van een vriendin.
En daar kijk ik naar uit in het nieuwe jaar; daar heb ik zin in. Meer licht- en zachtheid voor mezelf en ieder ander.
Ik start langzaam op en neem de tijd voor alles wat is. En ik kan voelen dat 2026 veel moois in petto heeft.
Ik wens je een licht en liefdevol nieuw jaar!