In het allereerste fragment dat Eva Crutzen liet zien tijdens Zomergasten, vorige week zondag, stonden mensen op een tien meter hoge duikplank zich in allerlei bochten te wringen voordat ze wel of niet besloten te springen. Volgens Eva keken we hier naar angst die overwonnen werd. Volgens presentatrice Griet op de Beeck zagen we twijfel.  Mij raakte het fragment en ik zag hierin vooral mijn eigen angst en twijfel zo mooi verbeeld. Net als ieder ander, in meerdere of mindere mate, ken ik het gevoel van huppakee, gewoon springen en zien waar ik uit kom. En ken ik ook de twijfel en de onzekerheid waardoor ik niet ga springen. In vele gedaanten en vormen. In mijn vakantie werd ik er vol mee geconfronteerd. Met name toen ik terug thuis was na een fijne tijd in de prachtige natuur van de Franse Pyreneeën. Ik verheugde me op nog 10 dagen thuis, zonder plannen, zonder afspraken. Gewoon een beetje aanklooien in de tuin, slapen als ik daar zin in had, “gewone” boeken lezen i.p.v. vakliteratuur, eten, drinken. De tijd hebben. Zalig. Ik merkte echter dat ik vastzat, in mijn hoofd, piekeren over keuzes die ik te maken had, en ik kwam er niet los van. Juist door de lege tijd, die normaal zo gevuld is met allerlei afleidingen, kwam ik mijn eigen onrust tegen en bleef ik ronddolen in mijn hoofd. Inmiddels heb ik geleerd dat me hier tegen verzetten niet helpend is. Het wegwillen hebben van onzekerheid, van angstige of sombere gevoelens lukt niet door er maar eindeloos over te denken. Of door mijn tijd vol te proppen met dingen doen, ja misschien even, maar het plopt altijd weer op.   Erkennen dat ik vastzit, dat ik er niet uitkom, dat er niet 1,2,3 een oplossing is en dat ik er maar even “mee moet zijn”, is wat ik te doen heb. Erkennen dat ik nu niet durf te springen en dat dat ook ok is. Dat is geen quick fix; die knop gaat niet gelijk om. Het vraagt aandacht, ruimte, er letterlijk mee zitten. Dus dat heb ik gedaan. In de ochtend in alle vroegte op mijn yogamatje in de tuin mijn lijf voelen. Ademen en waarnemen hoe gespannen en vast ook mijn lichaam voelt. Bewegen, voelen dat er emoties zijn en ze laten stromen. En delen met mensen die me goed kennen en waarbij ik me veilig voel. Die luisteren en niet oordelen over mijn getwijfel en gedoe.  Dan komt er weer ruimte, wordt het weer zacht. Voel ik meer compassie voor mezelf i.p.v. oordeel. Kan ik ontspannen en erop vertrouwen dat dingen lopen zoals ze lopen. En hoe wonderlijk toch steeds; er dient zich altijd weer een nieuwe mogelijkheid aan, waardoor ik verder kan. Zodat ik het kan loslaten en in het moment weer echt heb kunnen genieten van de vrije lege lange zomerdagen. Herken je dit? En heb je soms (of vaak) het gevoel vast te zitten, of zit je jezelf in de weg? Voortdurend in je hoofd? Durf je te springen om het onderzoek in jezelf echt aan te gaan? Met alle liefde begeleid ik je in dat proces. Dat kan in individuele lichaamsgerichte sessies of in een groep van de cursus leven in je lijf, die eind september weer van start gaat. Laat het me weten! En dan nog even dit. Voor mijn vakantie schreef ik over mijn allernieuwste aanbod EMDR, wat ik in de toekomst ga toevoegen als een waardevolle tool in het werken met stress en traumaklachten. Ik heb inmiddels de basisopleiding EMDR gevolgd, ben enthousiast en wil ermee aan de slag. Nu zoek ik mensen waarbij ik mijn nieuwe EMDR vaardigheden kan oefenen. Als oefencliënt vraag ik je om een korte intake bij me te doen (kan ook online). Als we een match hebben, volgen er daarna 1 of 2 sessies. Je bepaalt na afloop zelf de vergoeding daarvoor. Stuur me een bericht als je nieuwsgierig bent of vragen hebt, via het contactformulier op mijn website. Je bent heel welkom. Voor meer info check mijn aanbod en agenda op https://lopenpraten.nl/agenda/ Veel liefs, Sigrid * Fragment Ten meter tower https://www.youtube.com/watch?v=2xcnQJOyjdM

The post Jump, jump, jump appeared first on LopenPraten.nl.

De overgang van het oude naar het nieuwe jaar heb ik dansend gedaan met fijne mensen om me heen. Zo lekker!

En nu staan we voor een heel nieuw fris jaar en anders dan voorgaande jaren hebben we nog geen moment gekozen om onze wensen voor 2025 op te schrijven. Dus maak ik graag van deze gelegenheid gebruik.

Ik hou van de start van een nieuw jaar, een fris onbeschreven hoofdstuk waarin van alles kan gebeuren. Ik krijg energie van plannen maken en fantaseren over welke kant ik op wil, me af vragen waar ik zin in heb en wat ik echt aandacht wil geven.

Stukje bij beetje het jaar inkleuren, waarbij ik blij wordt van nieuwe dingen doen, die een tikkeltje uitdagend zijn.  

Zo ga ik dit jaar mijn eigen praktijk voor lichaamsgerichte therapie uitbouwen, er komt een nieuwe naam en een nieuwe website.
Ik ga eind januari de cursus leven in je lijf aanbieden, samen met collega Vivian (Gorissen). Superleuk en ook spannend. (Er zijn nog een paar plekken vrij..)
Met  Eva- Monique (Schepers) ben ik aan het sparren over onze volgende Femme Totale retraite, misschien wel in het buitenland.
Voor mij de kers op de taart, zo leuk!

Ik heb er zin in en verheug me.

En ik mag de tijd nemen; ik heb de tijd!

Deze is wezenlijk om hardop uit te spreken, omdat ik de neiging heb om nogal eens hard te gaan, met een soort urgentie die helemaal niet nodig is. Zeker als ik me geïnspireerd voel en in mijn enthousiasme. Te lang, te hard doorgaan is niet goed voor mij. Dan verkramp ik en blus ik uit.

Dus telkens weer vertragen, de rust en stilte op zoeken en contact maken met mijn lijf. Luisteren naar wat mijn lichaam te vertellen heeft.

Balans, die eeuwige balans..

Ten slotte wens ik mezelf het vertrouwen dat "het" zich allemaal wel zal ontvouwen; precies zoals het bedoeld is. 

Dat wens ik ook voor jou. Een jaar vol vertrouwen, liefde en levenslust.

Ik kijk er naar uit je te ontmoeten!

Liefs, Sigrid

Voor meer info over de cursus leven in je lijf https://lopenpraten.nl/cursus-leven-in-je-lijf/

The post Voor uit zicht appeared first on LopenPraten.nl.

Ik ben geslaagd voor mijn opleiding lichaamsgerichte psychotherapie aan de bodymind opleidingen.

Halleluja!

5 jaar na dato heb ik mijn diploma ontvangen en wat ben ik blij en opgelucht en ook trots! Want wat een reis was dat.
Ik kan nog nauwelijks bevatten wat er in die 5 jaar allemaal is geweest en hoe ik dat eigenlijk heb klaargespeeld.

Het was vooral veel, en intens en mooi en ook moeilijk en zwaar. Meer dan eens wilde ik de handdoek in de ring gooien, of op zijn minst een pauze nemen. Want het heeft me veel gekost, qua energie, tijd en geld.

Al die weekenden, leertherapiesessies, supervisies, studiekringen en ook die eeuwige reflectieverslagen, de vakliteratuur, oefensessies met cliënten, assessments en last but definitely not least, de scriptie….
In een toch al aardig druk leven met 2 opgroeiende pubers, de zorg voor mijn ouders en werk.

Poeh!

Ik heb me er samen met mijn dappere medestudenten vol in gestort; de wondere wereld van de lichaamsgerichte therapie. Waarin ik met momenten zelf enorm door de mangel ben gehaald. Diep duiken in mijn eigen gevoelsleven en vastgeslepen patronen, in relatie met mezelf en de mensen om me heen.

Alles kwam langs: verdriet, schaamte, angst, onzekerheid, boosheid, maar zeker ook enorm veel plezier, energie, levensvreugde en vrijheid. Waarin ik laagje voor laagje meer en meer kon zijn wie ik ben, zonder masker, gewoon ik.

De oneliner van docent Marjolijne in het eerste jaar was gelijk raak: beter een echt mens dan een goed mens.

En dat is precies wat ik te leren had. Echt zijn, eerlijk durven zijn naar mezelf en naar de ander. Niet gemakkelijk voor iemand die zo geleerd heeft altijd af te stemmen op de ander, te pleasen, te zorgen, het altijd goed willen doen.
Uit angst voor afwijzing, uit angst er anders niet te mogen zijn.

Terugkijkend krijg ik een heel warm gevoel in mijn buik en een glimlach op mijn gezicht. Dankbaar.

Wat een ongelofelijk bijzondere tijd was dit, samen met een groep geweldige mensen waarbij ik me steeds veiliger voelde om me te openen en echt mezelf te zijn. En waar ik de knepen van het vak heb geleerd!

Dankjewel iedereen die me in dit intensieve proces heeft gesteund.

En nu ben ik afgestudeerd lichaamsgericht psychotherapeut en begeleid ik met veel plezier mensen op hun pad om meer en meer zichzelf te zijn, terug naar hun eigen natuur!

Ik ben blij!

En jij bent van harte welkom!

Voor meer info over lichaamsgerichte therapie en mijn aanbod verwijs ik je naar de website
https://lopenpraten.nl/nieuw-lichaamsgerichte-psychotherapie-maastricht/

Veel liefs, Sigrid

The post Did it, done that appeared first on LopenPraten.nl.

En toen was daar dat huisje, met een fantastisch grote tuin, meer een soort bos, met allerlei plateaus, hoekjes en plekken. Grote bomen, groen, grenzend aan de meanderende rivier de Jeker. Een droomplek met een tuinhuisje, een hottub en minisauna. Wauw!

Gelijk voelde ik dat mijn nieuwsgierigheid en enthousiasme werd aangewakkerd. Opwinding, energie, stroming voelbaar in mijn lijf.

We zijn gaan kijken en werden niet teleurgesteld. Wat een plek, wat een ruimte en wat een mogelijkheden.
Vanaf dat moment voelde ik dat het in mij begon te stromen: energie, inspiratie, plezier.

Vuur!

Hoe lekker is dat. Dit heerlijke gevoel werd versterkt doordat mijn man precies hetzelfde voelde en we dit konden delen met elkaar. Fantaseren, plannen maken, dromen over hoe en wat. Blij word ik daarvan.

We hebben het serieus onderzocht, of het haalbaar was, realistisch. 
En na veel wikken en wegen besloten het niet te doen omdat het niet het juiste moment is nu.

Wat goed is en waar ik vrede mee heb.

En ik kan voelen dat mijn innerlijk vuur weer is aangewakkerd. Mijn verlangen voelbaar in mijn lijf: plezier, energie, inspiratie, zin.

Levenslust!

Door te bewegen in het leven, grote en kleine stappen te maken en soms ook stil te staan. En te voelen of het nog steeds klopt. En dat voelen doe je in je lijf.

Op welke manier leef jij je verlangen en hou je je vuurtje brandend?

In dit kader vind ik het leuk om te melden dat ik in het najaar ga starten met een voorproefje op de cursus leven in je lijf, die begin januari 2025 van start gaat.

Deze cursus gaat letterlijk over het ontdekken en aanwakkeren van het leven in je lijf. Voor iedereen die met meer ontspanning, vertrouwen, energie en lichtheid door het leven wil bewegen.
Want als het stroomt in je lijf, stroomt het in je leven.

Het voorproefje zal bestaan uit 3 workshops van 2,5 uur, waarin je kan proeven aan wat lichaamswerk voor jou kan betekenen.

Hierbij staan adem, contact en expressie centraal. Door meer te ademen, breng je letterlijk meer zuurstof/ energie in je lichaam. Zo wordt meer voelbaar waar zich spanningen in je lijf hebben vastgezet.
Door daar expressie aan te geven kun je steeds meer ontspannen. In het contact met anderen kun je vervolgens gaan experimenteren met nieuw gedrag bv ervaren hoe het is om eens wel je grenzen aan te geven, hoe het is om te ontvangen, om je te laten zien of horen.

Nieuwsgierig?

Laat het me weten, dan hou ik je op de hoogte.

Veel liefs, Sigrid

The post Hoe brandt jouw vuurtje? appeared first on LopenPraten.nl.

Toegeven dat het niet zo lekker gaat, vind ik een lastige. Natuurlijk vertel ik liever dat alles goed gaat en ik overloop van energie. En gelukkig gaat ook heel veel goed.
En voel ik de laatste weken steeds meer hoe moe ik ben, hoe het opstaan me meer moeite kost. Deze ochtend kon ik voelen dat ik echt geen zin had in de dag. Zwaarte en wat negatief gestemd. Ik ken dat van mezelf en ik zet me erover heen.

Dat me eroverheen zetten is een heel oud patroon wat me al heel lang heeft gediend. En me ook veel heeft gebracht. Schouders eronder en door.

Ik weet ook, dat als ik eenmaal de warme stralen van de douche voel en ik de riedel van de dag begin, ik weer in een andere mood kom en ik me ook weer beter ga voelen.

Deze ochtend lukte dat niet zo. Na de opstart fietste ik naar mijn praktijkruimte. Voor mij lekker om een half uur mijn lichaam in beweging te zetten; iets wat me meestal ook helpt om de wereld om me heen echt weer anders te ervaren.

Nu bleef de zwaarte voelbaar. Ik dacht aan de online supervisie afspraak die ik zo zou hebben en wat ik daarin zou inbrengen. In gedachten liep ik wat cliënten na; bepaalde thema’s die spelen. En ik liet het ook weer los, omdat ik echt geen idee had.

In het contact met de supervisor voelde ik gelijk hoe ik aan het vechten was tegen het gevoel wat zich aandiende. Zo veel weerstand om stil te staan hoe echt met me gaat. Ik voelde de druk in mijn hoofd toenemen, mijn kaken spanden zich samen, mijn lippen begonnen te trillen.

Adem maar een paar keer wat dieper.

En daar kwamen de tranen. En kon ik voelen hoe het echt met me was. En hoeveel moeite ik blijkbaar ook heb om dit toe te geven. Mezelf dit toe te staan. Dat ik moe ben en dat ik toe ben aan even helemaal niks.

En dan gebeurt er een hele hoop, want dan gaat mijn innerlijke criticus los. Hoe kan ik er voor mensen zijn en hen goed begeleiden als ik niet goed voor mezelf kan zorgen? Er komt angst naar boven, want wat als ik hier echt aan toe ga geven en ik dit meer ruimte geef? Wat als ik dan onderuit ga en misschien mijn bed niet meer uitkom? Wat betekent dit voor alles waar ik de afgelopen jaren zo hard voor heb gewerkt? 

Verhalen in mijn hoofd.

Door mijn therapeut word ik naar het huidige moment gebracht. Iedere keer weer opnieuw. Hoe is het nu in je lijf? Wat merk je op in dit moment? En als je je lichaam nu eens laat spreken; wat zou het dan willen? En hoe is dat?

Ik voel hoe fijn het is om niks te moeten, ik mag mijn ogen sluiten en enkel zitten, precies zoals het goed voelt. Ik hoef niet te werken, nergens naar toe, alleen maar te zijn, te ademen en te voelen. Toestaan wat er nu is. Hehe..

Veel emotie komt omhoog, veel oordeel hierop ook, schaamte. Ik kan voelen dat ik het vaak zo alleen doe. Dat ik wel geleerd heb om meer uit te reiken maar dat dit nog echt niet in mijn systeem zit.
De zachte woorden van de stem van de therapeut en de gedachte aan haar warme handen die mijn hoofd en nek ondersteunen, maken dat ik me gesteund voel en dat ik kan ontspannen. 

Ergens wordt het lichter in mij, ik voel meer ruimte. Mijn hoofd voelt zwaar, mijn nek gespannen. Ik ga liggen en ik hoor de stem van de therapeut. Ik hoor de kikkers buiten en kan genieten van hun gekwaak. 

Ineens komt de vakantie in mijn hoofd. Over een week of 3 is het zover.
Ik kijk er naar uit en voor het eerst ooit heb ik niks gepland, geen vakantiebestemming geregeld of plannen gemaakt.
Dat voelt heel gek en tegelijkertijd voel ik nergens een impuls om er mee bezig te gaan. Laat het maar gewoon op me af komen; ik hoef er nu niks mee. Dat is nieuw voor mij. 

Het voelt goed, rustig. Ik zie wel.

Mijn lichaam ontspant, de lading is weg, ik voel meer ruimte en ook nog wel wat vermoeidheid. Want dat is wat er is. En dat is ook niet zo gek.
En zoals ik altijd aan mijn cliënten vraag: mag dat er zijn? Ja dat mag er zijn.

Na afloop ga ik naar buiten, ga aan de rand van de poel zitten om te luisteren naar wat de kikkers me te vertellen hebben.

Wat wil jij liever niet voelen?
Nieuwsgierig naar wat lichaamsgerichte therapie voor jou kan betekenen?

Je bent welkom voor een vrijblijvende kennismaking! 
https://lopenpraten.nl/nieuw-lichaamsgerichte-psychotherapie-maastricht/

Vind je het leuk om mijn nieuwsbrief te ontvangen? Laat een reactie achter.

Liefs, Sigrid

The post Dat geef ik liever niet toe appeared first on LopenPraten.nl.

The post Een reisje naar binnen appeared first on LopenPraten.nl.

Onlangs bezocht ik een inspirerende lezing over de oorzaken van gezondheid, Salutogenese genaamd. Voor mij tot dan toe een onbekend begrip, maar mijn interesse werd gelijk gewekt bij het verhaal van de goudvis. De voormalig huisarts die zich volledig in dit thema heeft verdiept, vertelde het verhaal van dit mooie visje. Zo blijkt dat de vis als hij in een vissenkom wordt gezet, van enkele weken tot een jaar kan leven. In de zee overleefd hij max 2 tot 3 dagen en in een vijver kan hij wel 20 tot 40 jaar worden.Opmerkelijke verschillen en ook weer niet. In die vijver komt de goudvis blijkbaar het meest tot zijn recht. Daar is het water zoet, er is voldoende zuurstof, de temperatuur prima en er is voldoende bewegingsvrijheid. De waterplantjes zorgen voor veiligheid en beschutting en ze voeden zich met insecten en planten. Het zijn groepsdieren en vinden het dus het fijnst omringd te zijn met hun soortgenoten.  Tot zover mijn spreekbeurt over de goudvis.  Wat voor mij de kern van het verhaal is, is dat het gaat over de eigen natuur. Dat zoogdieren en dus ook wij mensen, het meeste tot ons recht komen als we dicht bij onze eigen natuur leven. In contact zijn met onze eigen natuur. Waar we voldoende veiligheid ervaren, de juiste voeding tot ons nemen, voldoende bewegingsvrijheid ervaren en in verbinding zijn met onszelf en met anderen. Om maar eens wat basale behoeftes te noemen. Klinkt logisch en is in deze tijd met alle uitdagingen van de moderne tijd gemakkelijker gezegd dan gedaan. De hoeveelheid prikkels die we hebben te verstouwen, social media, de gejaagdheid van ons bestaan van werk, relaties, gezin, vrije tijd, de zorg voor onze ouders en onze eigen gezondheid. De zorgen die we hebben over de toekomst, het klimaat, de wereld. Het is veel. Ik vind het in ieder geval een steeds terugkerende uitdaging om de balans in een steeds veranderende wereld gezond te houden. Bij mijn eigen natuur te blijven, mezelf weer terug te vinden bij alles wat het leven vraagt. Hoe doe je dat?  Wat is mijn eigen natuur? Hoe zorg ik goed voor mezelf? Hoe kan ik meer aanwezig zijn in mijn lijf, ipv te leven vanuit mijn hoofd, waar het maar door en door gaat. Een van de lessen die ik heb geleerd along the way is het meer contact maken met mijn eigen lichaam. Luisteren naar de signalen van mijn lijf. Opmerken waar het in het lichaam stroomt en waar het gespannen is.  Wat als mijn lichaam een stem zou hebben, wat zou het dan nodig hebben? Wat zou het dan zeggen, of misschien wel uitschreeuwen. Want naast het opmerken gaat het ook over ruimte geven, expressie geven aan emoties die misschien al tijden niet gehoord of gezien zijn. Een andere heel belangrijke persoonlijke les is dat ik het niet alleen hoef te doen. Dat het voor mij en voor iedereen nodig is om verbinding te voelen, support te voelen van belangrijke mensen om ons heen. En ook dit klinkt logisch, maar voor velen van ons zo moeilijk. Om je echt open te stellen, je te laten zien en horen met name als het moeilijk is en je je kwetsbaar voelt.  Terug naar je natuur. Naar wie je in de kern bent, naar waar het stroomt. In verbinding met jezelf en de mensen om je heen. Dat is waar ik blij van wordt en waar ik me in mijn werk als lichaamsgericht therapeut en natuurcoach iedere dag voor inzet. Ik verheug me dan ook om te melden dat ik weer samen met Eva Monique Schepers een nieuwe 4 daagse retraite Femme Totale ga organiseren. In mei zal deze in de prachtige Belgische Ardennen gaan plaatsvinden en in september in het Zuid-Limburgse heuvelland.  Een retraite in het teken van jezelf helemaal welkom heten, met alles wat er is, precies zoals je bent. Heel veel zin in. Voel jij je als een vis in het water? Voor meer info check https://lopenpraten.nl/weekend-retraite-femme-totale/ Voor nu wens ik je een hele fijne dag en hoop ik je graag te ont- moeten! Veel liefs, Sigrid

The post Als een vis in het water! appeared first on LopenPraten.nl.

Zeg JA tegen jezelf! 

Femme totale is een 4 daags retraite waarin je jezelf helemaal welkom heet als vrouw, met alles wat er is, precies zoals je bent. 

In elke levensfase zijn er weer nieuwe uitdagingen. Lichamelijk, metaal en emotioneel, sociaal, relationeel. Hoe sta jij in het leven en door welke (vast)geroeste patronen en overtuigingen laat je je leiden? 

Voor vrouwen, met of zonder kinderen begint vanaf het 40^e levensjaar een geheel nieuwe fase, waarin je je leven hernieuwd gaat overdenken, behoeftes en emoties een wending nemen. Je lichaam en energie langzaam veranderen. Het is helemaal niet zo vanzelfsprekend voor elke vrouw dat we daar raad mee weten.

Hoe goed luister je naar je lichaam, of neemt je hoofd het voortdurend over? Wat zijn je diepste verlangens en durf je die te leven?

Femme Totale is een plek waarin we jou behoeftes, uitdagingen en vragen centraal zetten in een liefdevolle en natuurlijke omgeving. Waar je jezelf mag herontdekken en omarmen met alles precies zoals het is. Het is en plek voor vrouwen die verandering niet uit de weg gaan maar zien als een uitnodiging om hun volle potentie te leven en te genieten.

Hoe zou het zijn om je vanzelfsprekend mooi en TOTAAL te voelen, precies  zoals je bent in dit moment, en mee te bewegen op de stroom van het leven. 

Hoe zou het zijn je geïnspireerd en je gesteund te voelen door andere vrouwen met vergelijkbare thema’s?

Kom het samen met ons ontdekken, vrij en onbevangen, verkennend en nieuwsgierig. Laat je verrassen, verwennen en inspireren.

Wat mag je verwachten:

• Dansen vanuit vrijheid in je lijf.
• Ochtend yoga/mindfulness/meditatie
• 2 workshops per dag en een avond activiteit (optioneel en gericht op ontspanning).
• Ademwerk
• (Emotioneel) lichaamswerk
• (Familie) opstellingen
• Deelmomenten
• Creatieve expressie
• Werken in en met de natuur
• Massage (let the body talk.., womb and woman wisdom)

• 3 overnachtingen in een 1 of 2 persoonskamer.
• Liefdevol bereide maaltijden.
• En erna hopelijk vriendschappen voor het leven 😊

De cursuslocatie ligt in het prachtige Zuid- Limburgse heuvelland in St- Geertruid.

En niet te vergeten:

Begeleiding van 2 ervaren therapeut/coaches die humor en uitdaging niet uit de weg gaan en putten uit een breed veld van zowel professionele als persoonlijke ervaring in therapeutisch en lichaamsgericht werk, opstellingen, mindfulness, meditatie, yoga, dans, tantra, sjamanisme, massage en woman-work.

Voor meer informatie over de therapeuten:

Sigrid Scheepers https://lopenpraten.nl/sigrid-scheepers/ 

Eva-Monique Schepers Eva Art of living www.zijnscentum.nl

Ervaringen van deelnemers:

En erna hopelijk vriendschappen voor het leven 😊

Praktische informatie:

Aanmelding is definitief na aanbetaling van €100,- . Zie link website www.zijnscentrum.nl. of op rekeningnummer van: Eva Art of Living: NL43ASNB 8821137708 o.v.v. Femme Totale, je voor- en achternaam en kamerkeuze. Het resterend bedrag wordt contant betaald bij aankomst.

• Voor 3 overnachtingen met all-in verzorging
• Een prachtig inspirerend programma geleid door 2 ervaren therapeuten, trainers
• Een groep met fantastische Femme Totale vrouwen die elkaar inspireren en co-creëren,
• Een landelijke omgeving te midden van het zuid Limburgse landschap.
• Beddengoed en handdoeken zijn in de prijs inbegrepen.

De kosten van een 1 persoonskamer zijn € 545,-. Voor een 2 persoonskamer is dat €495,00

Het weekend start op donderdag 26 september om 5 uur en op zondag sluiten we rond 5 uur af. De prijs voor dit weekend, voor een 2 persoonskamer is €495,00 inclusief 3 overnachtingen en all-in verzorging, een inspirerend programma geleid door 2 ervaren therapeuten/trainers, in een prachtige bosrijke omgeving in het Zuid Limburgse heuvelland.

Factuur is mogelijk (ook zakelijk als training).

We hebben beperkte mogelijkheid voor 1 persoonskamers, dus wie het eerst komt het eerst maalt.

Locatie:

’t Vlinderhofke Julianaweg 2, 6265AH Sint Geertruid Zuid Limburg

We ont- moeten je graag! 

Veel liefs, Sigrid Scheepers en Eva-Monique Schepers

The post Weekendretraite Femme totale appeared first on LopenPraten.nl.

Net als vroeger kan de zomer me niet lang genoeg duren en merkte ik dat ik opzag tegen weer aan het werk gaan, de draad weer oppakken, de tijd die weer een rol gaat spelen, kinderen in het gareel. En inmiddels zit ik er alweer helemaal in. 

En het gaat maar door. Wat een goed ding is.
Op zich.

Ik kan voelen hoe ik verlang naar minder: minder moeten, minder vol, minder zorgen, minder regelen, minder doen.

Ik verlang naar meer rust, meer ruimte en vooral ook weer even op mezelf.
Ademhalen. Mijn lijf voelen. Luisteren naar wat mijn lijf te vertellen heeft. 
Niet dat ik zo blij ben met wat mijn lijf me vertelt.

Mijn lijf verandert, is minder flexibel en soepel. Als ik me 's ochtends mijn bed uit worstel, dan heb ik voor mijn gevoel al een enorme prestatie geleverd.
En is de gevoelstemperatuur qua lijf nog flink wat jaartjes hoger dan mijn werkelijke leeftijd.

De warme straal van de douche en heel rustig vooroverbuigen maakt dat ik weer wat kan verzachten en me iets soepeler kan voortbewegen.

'Wen er maar aan', zoals Maaike Meijer in haar hilarisch herkenbare boek stelt.

De overgang.

Deal er maar mee! Of je het nu leuk vindt of niet.
En dat hebben we dan maar te doen.
Met het ouder worden verandert ons lijf, en moeten we, helaas erkennen dat het allemaal niet meer zo soepel gaat. 

En dat vind ik af en toe best confronterend.

En dan gaat het niet alleen over de fysieke veranderingen.
Waar ik nog een hele riedel ongemak aan toe zou kunnen voegen.
Ook mentaal en emotioneel een nogal wiebelige fase.

Waarin loslaten op alle vlakken het overkoepelende thema is.
Loslaten van het gevoel dat je het eeuwige leven hebt, loslaten van je ouders, doordat ze in hun laatste fase komen en sterven, loslaten van je kinderen, die uit willen vliegen.

Om maar eens wat thema's te noemen. Ik vind het nogal wat.

Wen er maar aan.

En wat komt er voor in de plaats? Waar beweeg ik naar toe? Spannend en ook fijn. Er komen weer nieuwe mogelijkheden, andere zaken worden belangrijk. 
Het overgaan naar een nieuwe fase heeft ook veel potentie in zich. 

Wat voor mij belangrijk is in dit proces is dat ik met momenten vertraag, stilsta, ga voelen wat er te voelen valt. Erop vertrouwen dat mijn lijf wel weet wat het nodig heeft. Waar de behoefte ligt. 

Daarbij helpt het mij om met mensen om me heen te verbinden, te delen. Vrouwen die in dezelfde fase zitten, zodat we elkaar kunnen steunen, kunnen lachen om alle ongemakken en kunnen huilen om het verlies wat we ook voelen. 

Heel blij en verheugd ben ik dan ook dat ik samen met Eva Monique, hoe toepasselijk, opnieuw de Femme Totale retraite ga aanbieden. Midden in de herfst waarin de blaadjes van de bomen dwarrelen, om tot rust te komen, de geest leeg te maken en nieuwe energie op te doen.

4 dagen lang gaan we ons onderdompelen in alles wat ons beroert, beweegt en inspireert. Met gelijkgestemden, die allemaal in een fase van verandering zitten. 

Door te vertragen, binnen en buiten, te dansen, te delen en los te laten. Zodat er weer iets nieuws kan ontstaan.

Ben je nieuwsgierig naar wat Femme Totale voor jou zou kunnen betekenen?
Of ben je net als ik weer eens toe aan even pas op de plaats en te voelen dat je leeft?

Schroom niet, zet de mitsen en maren aan de kant en gun jezelf deze heerlijke ervaring.

Check Femme Totale en meld je aan.
https://lopenpraten.nl/weekendretraite-femme-totale-26-29-oktober/

Veel liefs,

Sigrid

The post Wen er maar aan appeared first on LopenPraten.nl.

Ik vond het een dingetje omdat ik ineens zo kon voelen dat ik al een grote hap van mijn “vitale” leven had geleefd. Zo klinkt het misschien dramatisch, maar ik realiseerde me dit, toen een vriendin me tijdens een etentje hiermee confronteerde. Hoe belangrijk het was om de tijd die nog komen ging, de rest van mijn leven, vooral goed te besteden. Het liefst in goede gezondheid, met energie. Te kiezen voor wat ik belangrijk vind, waar ik blij van word.

Want je leeft maar 1 keer!

Die kwam binnen.

Ik heb mezelf toen ter ere van mijn verjaardag een cadeau gedaan door me onder te dompelen in een weekend Femme Totale, georganiseerd door Monique (Eva Monique Schepers).

Niet toevallig de vriendin tijdens dat etentje..

In een clubje van 6 vrouwen vierden we het leven, het vrouw zijn, het overgaan van de ene naar de andere fase en wat dit ons gebracht heeft. We hebben gedanst, waren in stilte, hebben gelopen in de prachtige natuur, heerlijk gegeten, gedeeld, gehuild en heel veel gelachen.

Als ik eraan terug denk krijg ik een brede glimlach op mijn gezicht. Het was genieten. Zoveel vrijheid, herkenning, kracht, levenslust; zo kunnen ervaren dat het ok is, dat ik ok ben; goed zoals ik ben.

Femme Totale

Tussen kerst en nieuwjaar werd ik gebeld door Monique, naast vriendin ook collega. Of ik zin had in een buitenkansje, iets leuks.. Er was een ruimte beschikbaar ergens in Drenthe in de bossen, waar we gebruik van konden maken, om ons eigen ding te doen.

Zoals het organiseren van een weekend retraite waarin we met alles wat wij in ons hebben konden doen wat we het liefste doen. Mensen inspireren, verbinden met hun eigen natuur en met elkaar, door middel van dans, beweging, de natuur, de stilte….

Sigrid, doe je mee?  Het is wel al aan het eind van deze maand…

Eerste impuls was gelijk…Ja zeker, superleuk! Om dit neer te zetten, samen met Monique..

Ik heb er een nachtje over geslapen, en natuurlijk komen dan de mitsen en de maren. Het deel in mij dat onzeker is, dat vindt dat ik nog niet voldoende ervaring heb, het deel in mij dat bang is om zichzelf echt te laten zien, of misschien wel door de mand valt, want gaat dit wel lukken, het is zo kort dag...

Oude bekenden, in mijn hoofd en in mijn lijf, die vooral als een rem op mijn levensenergie werken. Uit zelfbescherming weet ik inmiddels. En dat helpt, want dan kan ik er wat anders naar kijken. Met meer compassie.

Daarnaast heb ik gelukkig ook hele nieuwsgierige, avontuurlijke delen in mij, die er zin in hebben, vol levenslust, en die willen genieten en ontdekken.

Femme Totale, zo heet de weekendretraite opnieuw. Een mooie naam voor alle vrouwen, die al goed zijn zoals ze zijn, met al die verschillende kanten die ze in zich vertegenwoordigt zien.

Hoe mooi dat dit cadeau op dit moment in mijn leven langs komt, en waar ik dus vol Ja op heb gezegd. Ongeacht wat het gaat worden, ongeacht het resultaat.

Ik zeg ja en vertrouw daarbij op mijn lijf waarin ik in elke vezel kan voelen dat het goed is. Lekker is dat!

En ja, op hele korte termijn, in het laatste weekend van januari, om het nieuwe jaar gelijk goed te beginnen komt er dus een nieuwe Femme Totale!

En nu mag ik dit samen met Monique gaan doen.

Ik kan je zeggen, ik heb er heel veel zin in!

En zou het superleuk vinden om deze ervaring met jou te kunnen delen.

Voor meer info hierover verwijs ik je naar de agenda 

https://lopenpraten.nl/weekendretraite-femme-totaal/

Ik wens je een heel liefdevol en inspirerend 2023!

Liefs, Sigrid

The post Ik zeg ja appeared first on LopenPraten.nl.